چنان‌كه روزه‌اش حرام است قضا هم ندارد . و اگر هم اين روزه‌ى طاقت‌فرسايى بود باز گرفتن روزه واجب است ، زيرا نذرِ كارى شرعى تنها در صورت زيان باطل است و نه صرف طاقت‌فرسايى بدون زيانى . مسأله‌ى 841 - اگر نذر كند روز معينى روزه بگيرد و بعداً معلوم شد روزه گرفتن آن روز برايش به‌عللى حرام است ، كه يا حيض يا نفاس است ، يا آن روز عيد فطر يا قربان است ، و يا در آن روز بيمار و مانند اين‌ها است ، در تمامى اين موارد نذرش باطل است . مسأله‌ى 842 - اگر مورد نذرش انجام عملى است كه از پيش انجام شده و يا اصلًا چنان عملى به‌عللى رجحانى ندارد ، اين‌جا هم نذرش باطل است ، مانند آن‌كه نذر كند فرشى براى فلان مسجد يا فلان حرم يا فلان مدرسه خريدارى كند ، و حال آن‌كه فرش مورد نذرش را از پيش خودش يا ديگران تهيه كرده‌اند ، و اضافه بر آن هم بىمورد و اسراف يا تبذير است ، مگر آن‌كه چنان فرشى در آينده‌اى نه چندان دور مورد نياز آن مكان باشد ، ولى اگر ساليانى دراز آن مكان از چنان فرشى بى نياز باشد ، چنان نذرى بىمورد بوده و اين خود نذرى اسرافى خواهد بود ، خصوصاً در صورتى كه در جاهاى ديگر نيازى بالفعل به‌اين فرش باشد . مسأله‌ى 843 - اگر مورد نذرش مالى است كه براى امام يا امامزاده و يا هر شخص يا مكان مقدس بايد مصرف گردد ، اين مال بايد مطابق نذرش در جايى كه مورد نياز بيشتر هست مصرف شود ، و اگر حاجتى در زمينه‌ى مزارش نبود ، آن‌را به‌مصرف زائران و خادمان تهىدست آن سامان برساند ، چنان‌كه اگر مورد نذرش مثلًا گوشت‌هايى براى حيواناتى در مكانى مقدس است ، بايد به‌مصرف مستمندان آن سامان برسد و تنها استخوان‌هايش براى آن حيوانات كافى است . مسأله‌ى 844 - اگر نذرى - مالى و يا عبادى مانند روزه يا نماز و يا صدقه‌اى - بكند ولى مقدارش را تعيين نكند با كمترين مقدارى كه به‌مناسبت مال و امكان و توانش گفته شود نذرش را انجام داده كافى است . مسأله‌ى 845 - اگر مورد نذرش فقط چيزهايى است كه در اختيار خود نذركننده است